Translate

மதுரைப் பயணம் - கண்ட சில மாற்றங்கள்

-

மதுரைப் பயணம் - கண்ட சில மாற்றங்கள்

-----------------------------------------------




வருடத்திற்குப் பல முறை மதுரை செல்கிறேன். பல வருடங்கள் இப்படிச் செல்கிறேன்.

இந்த முறைதான் தெரு விளக்குகள் எரிவதைப் பார்க்கிறேன். நான் சொல்வது பிரதான சாலையில் அல்ல.

வீட்டுப் பகுதிகளில், மனிதர்கள் இரவில் நடமாடும் இடங்களில் விளக்கு எரிகிறது.

முன்னெல்லாம் நம் வீட்டு குழல் விளக்கை தெருவுக்காகப் போட்டு வைக்க வேண்டும். எனக்கு எல்லா தெரு விளக்குகளும் ஒரே நேரத்தில் எரிவது பேரதிசயம்.

மாணிக்கம் தாகூர் இப்பகுதியில் வசிக்கிறார், அவரே எம்பி, காங்கிரஸ் மாநிலத் தலைவர் .அதுவாக இருக்குமோ என்று நினைத்தேன். இதன் முன்னாலும் அவர் தான் என்ற மறு சிந்தனை வந்தது.


இரண்டாவது, சாலையின் மேல் ஒரு ஸ்கூல், குறுக்குச் சாலையில் இன்னொன்று என்று வீட்டின் அரைக் கிலோமீட்டரில் இரண்டு கல்விக் கூடங்கள். ஒரு கிலோமீட்டரில் இன்னும் சில பாட சாலைகள் உள்ளன. இதன் நடுவில் தான் முள்ளென டாஸ்மாக் இருந்தது. சிலர் ஒதுங்கிப் போவார்கள். சிலர் சாஸ்வதம் போல் ஏற்றுக் கொண்டு நடமாடுவார்கள்.


இந்த டாஸ்மாக் அரசின் விதிகளின் படி மூடப் பட்டிருக்கிறது. குடியை ஒழித்தால் உடம்பிற்கு என்ன நன்மையோ அது இந்தப் பகுதிக்கும் ஏற்பட்டிருக்கிறது. டாஸ்மாக்கை எதிரில் குப்பை போட ஆளில்லை. குடித்துவிட்டுச் சலம்புபவர்கள் இல்லை. வெறியுடன் கடை திறக்கக் காத்து நிற்பவர்கள் இல்லை. போதாமல் பாதி போதையில் திரிபவர்கள் இல்லை. இடம் கழுவி விட்டது போல் இருக்கிறது. கோயிலெல்லாம் பள்ளிச் சாலைகள் என்றார் பாரதி. டாஸ்மாக் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்றால் வீட்டுப் பக்கம் பள்ளிக்கூடம் வேண்டும்.


மூன்றாவது கோயில்களில் கண்ட மாற்றம். சங்கரன் கோவில், ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் என்று இரண்டு பெரிய கோயில்களுக்குச் சென்றேன். சிறப்பு தரிசனம், இருபது ரூபாய் மட்டும். ஏற்கனவே ரசீது கிழித்துத் தயாராக இருந்தது. இதுவே எனக்குத் தனியாகத் தெரிந்தது. 


இதைவிட மேலாக, அர்ச்சகர் தட்டில் விளக்கும், விபூதியும் , குங்குமம் மட்டுமே இருந்தது. தாள்களைக் காணவில்லை. யாரும் தாள்கள் போடவும் இல்லை. போட்ட ஒரு சிலவும் சிறு தாள்கள் மட்டுமே. பட்டர் அதைக் கையால் தொடவில்லை. சங்கரன் கோவில் சன்னதியில் என் முறை வந்ததும், என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. நூறு ஐம்பதை விட்டு இருபதைத் தட்டில் போட்டேன். அவர் கண்கொண்டே பார்க்கவில்லை. தாள்ப் பையில் போட்ட விபூதி குங்குமம் கேட்டேன். அதெல்லாம் இப்போது இல்லை என்று சொன்னார்.


திருவில்லிபுத்தூரிலும் நாமம் போட்டவர்களும் இதையே செய்தார்கள். ரங்க மன்னார், வலது பக்கம் ஆண்டாள் நாச்சியார் , இடது பக்கம் கருடாழ்வார் , ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவர் பெரியாழ்வார் அம்சம் என்று உடம்பிலே ஒரு சதை இல்லாத பெரியவர் விளக்கைத் தூக்கிக் காட்டினார். எந்தை தந்தை தந்தை தந்தை தம் மூத்தப்பன் ஏழ்படிகால் என எத்தனை வருடங்கள் இங்கு இருக்கிறாரோ?


ஊரில் வெள்ளம் வந்தால் எல்லாம் அடித்து தள்ளிக் கொண்டு போகும். எல்லோருக்கும் பொது வெள்ளம். இவர் போன்ற எறும்புகள் ஒதுங்க முடியுமா? எந்த இலையில் ஏறிப் பிழைப்பார்கள்? எறும்புகளுக்கும் சேதாரம் இருக்கிறது. 


இன்னும் பத்து வருஷத்தில் AI எல்லோரையும் சுபிட்சமாக்கும், பணம் என்ற ஒன்று தேவையில்லை என்று மேற்கில் ஒருவர் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்.



 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

தோல் பாவைக்கூத்து- ஒளியின் கலை - 1

-
Image
தோல் பாவைக்கூத்து - ஒளியின் கலை  ============================== சில வாரங்கள் முன்னர் இப்போது நாங்கள்  குடியிருக்கும் வளாகத்தில் ஆச்சரியப்  படவைக்கும் வகையில் தோல் பாவைக் கூத்து ஒன்றை ஏற்பாடு செய்தார்கள். குழந்தைகளுக்கு கட்டணம் இல்லாமல், பெரியவர்களுக்கு சினிமாக் கட்டணத்தை விட குறைவாக நுழைவுக் கட்டணம். புகழ் பெற்ற தோல்பாவைக் கூத்துக் கலைஞர் பத்மஸ்ரீ .திரு ராமச்சந்திர புலவர் குழுவுடன் இதை நடத்துகிறார் என்று படித்தேன். அவருடைய விக்கி பக்கத்தை மேலோட்டமாகப் பார்த்து, தமிழ் விக்கியின் தோல்பாவைக் கூத்துப் பக்கங்களையும் மேலோட்டமாய் கடைசி நேரத்தில் படித்துப் பின்னர் , அந்த இரண்டு மணி நிகழ்வை பார்த்து முடித்து , இன்னும் ஆர்வம் மேலெழுந்து , அ.கா.பெருமாள் அவர்களின் தென்னிந்தியாவில் தோல்பாவைக் கூத்து என்ற நூலையும், அதற்குப் பின் அவர் கொடுத்த குறிப்பின் வழியே Stuart Blackburn எழுதிய Inside the Drama House என்ற புத்தகத்தையும் படித்து, இன்னும் சில இணையப் பக்கங்களை மேய்ந்து, காணொளி சில பார்த்து முடித்து , இதை தொகுத்து  எழுதி வைக்க ஆர்வம் வந்து பின் வரும் சொற்களை எழுதுகிறேன். ராமச...
Read more

பாராவின் எழுத்துப் பட்டறை - அனுபவக் குறிப்புகள் -1 - பாரா என்ற கதைசொல்லி

-
Image
ஒரு பெரிய எழுத்தாளர் வகுப்பு எடுப்பது அரிது. அதிலும் எப்படி எழுதுவது என்று அவர் சொல்வது. எட்டு நாட்களில் இருபத்திநாலு மணி நேரமாக. நாளுக்கு மூன்று மணி. பத்துப்பேர் இருந்த வகுப்பு.  அதனால் முடிகையில் அவரே எல்லோரையும் பேர் சொல்லிக் கூப்பிடும்படி தனி வகுப்பாக ஆகிவிட்டது.எனக்கும் ஒரு எழுத்தாளரிடம் நீண்ட நேரம் அருகில் இருக்கமுடிந்தது இப்போது மட்டுமே. அவர் எழுதும் அறையில் இருந்து வகுப்பை எடுத்தார் என நினைத்தேன். இருக்கையின் பின்னால்  ரமணரின் படம். 'நீ என்ன செய்தாலும் உலகில் ஒன்னும் ஆகாது, எனவே தைரியமாய்ச் செய்'  சத்வ குணமுள்ள சிற்பமாய் அந்தப் படம். அதன் பின்னால் எதோ ஒரு சித்தர்.  எப்போதாவது பாட்டில் திறந்து நீர் குடிப்பார் , ரெண்டு நிமிஷம் என்று என்றாவது எழுந்து செல்லும் இடைவெளி. மற்றபடி கதை ,கதை பெரிய கதை சொல்லி என்று முதல் வகுப்பில் முடிவு செய்தேன். சொல்லிய புத்தகத்தை திடீரென எழுந்து எடுத்துக் காண்பித்தார் (எளிய தமிழ் இலக்கணம்). குறிப்பு எடுப்பது முக்கியம் என்று தன்னுடைய டயரிக் குறிப்பை திறந்து காண்பித்தார். தினமும் ரமணரை வணங்கி வகுப்பு ஆரம்பிக்கும். 'கலை என்பது வெளிப்பாட...
Read more

தோல் பாவைக்கூத்து- ஒளியின் கலை, ஆவணப் படுத்துதல் - 2

-
Image
தோல் பாவைக்கூத்து- ஒளியின் கலை, ஆவணப் படுத்துதல்   - 2 (  தோல் பாவைக்கூத்து- ஒளியின் கலை - 1  ) இன்றைக்கு இந்தியாவிற்கும் அமெரிக்காவிற்கும் மேல்மட்டத்தில் பேசப்படும் உருட்டல் மிரட்டல்கள் நடுவில் Stuart Blackburn போன்ற ஒருவரை தெரிந்து கொண்டால் அடிமட்டத்தில், ஆழத்தில் என்ன நிகழ முடியும் என்று தெரியும். இவர் அமெரிக்காவில் பிறந்தவர், 1984ல் முதலில் கேரளத்தில் தோல்பாவைக் கூத்து நிகழ்வொன்றைப் பார்க்க வருகிறார். அப்போது அடுத்த பத்து வருடங்கள் அந்த ஆராய்ச்சி தன்னை இழுத்துக் கொள்ளும் என்று தெரியாது என்கிறார். 1970ல் இருந்தே நாட்டார் கலை ஆராய்ச்சிக்காக தமிழகம் வந்திருக்கிறார்.  இந்தப் புத்தகம் ஒரு நாவல் போல விரிகிறது. இந்த நாட்டார் கலையைத் இவர் பார்வையில் விரிகிறது.  இவர் பார்க்கப்போகும் முதல் நிகழ்வுக்கு புகழ்பெற்ற பாவைக் கலைஞர் கிருஷ்ணன் குட்டியுடன் டாக்ஸியில் சுகவரம் என்னும் ஊருக்கு செல்வதில் ஆரம்பிக்கிறது.இது இரவில் மட்டுமே நடப்பது, எத்தனை இரவு கண்முழிக்க வேண்டுமோ என்ற நினைப்பு இவருக்கு. பகவதி கோயிலின் அருகில் இருக்கும் கூத்து மாடம் இவருக்கு பெரிதாகப் படவில்லை. ...
Read more