ஓரிரு எண்ணங்கள் - Muthu Vishwanathan

பஷீரின் பசியும் , என்னுடைய பசியும் ------------------------------------------------ சென்ற ஞாயிற்றுக்கிழமை இரவு உணவு தாமதமாகி விட்டது. மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக்கு அருந்தியது அற்றது போற்றி உணின். சாப்பிட்டது செரித்தது தெரிந்த பின் அடுத்த வேளை உண்பவன் உடலுக்கு மருந்து வேண்டாம். செரித்ததா என்று எப்படி அறிவது? காலை எழுந்ததும் முதல் ஏப்பம் உணவின் மணத்துடன் வராமல் இருப்பது என்னுடைய அறிகுறி. மறுநாள் அப்படி ஆகி விட்டது. பல்லைத் தேய்த்துப் பின் அரை மணி மெதுவாய் ஓடினால் சரியாகும். ஆனால் நேரமில்லை. குற்ற உணர்ச்சியில் நேற்று பகலில் உண்ண வேண்டாம் என்று முடிவு செய்தேன். வண்டி போய்க் கொண்டிருக்கும் போது இரண்டு நாள் பட்டினி போடலாம் என்று தோன்றியது. திங்கள் கிழமைகளில் பொழுது வேகமாக ஓடிவிடும். அன்று ஒரு மணியில் இருந்து மூணு வரை தொடர் மீட்டிங்காகப் போனது. ஒரு மணி வரை எப்போதும் போல் கடுங் காப்பியில் உப்புப் போட்டுக் குடித்தேன். மூன்று மணிக்கு மேல் கொஞ்சம் நிதானமாய், பட்டினியைப் எப்படி சரியாகச் செய்வது என்று படித்துப் பார்த்தேன். தண்ணீர் நிறையக் குடிக்க வேண்டும். உப்புகள் குறையும்போது மூட்டுகள் உளைய...

படிக்காத புத்தகங்கள் - tsundoku ------------------------------------------ வீடு ஓசூர் முனைக்கு நகர்ந்து ஒரு வருடம் முடிந்து விட்டது. நேற்று எல்லோருமாய்ச் சேர்ந்து ஓசூர் புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றோம் . பத்து நாள் நடக்கும், நேற்று இரண்டாவது நாள். கேரட் & ஸ்டிக் பாலிசி இல்லை, கேரட் பாலிசி. போன வருடம் போனதும், சாப்பிட்டதும் பையனுக்கு நினைவிருந்தது. இந்த வருடம் அவனே 'எப்பப் போலாம்' என்று கேட்டான். கால்பந்து புத்தகம் தேடிப் பார்த்தான். சிக்கவில்லை. இரண்டு மணி நேரம் சுற்றி பத்துப் புத்தகங்களுக்கு மேல் வாங்கினேன். பாராவின் கதைசொல்லலில் மயங்கி பஷீரின் தொகுப்பு ஒன்று. என்னுடைய குறிப்பு எழுதும் திறமையைக் கூர்படுத்த, அனந்தரங்கம் பிள்ளை நாட்குறிப்புகள், வியாசனை அறிதல் போன்ற எப்போ படித்து நழுவிவிட்ட கட்டுரைகளின் புத்தக வடிவம், போன்றவை நினைவில் வருகின்றன. அவளும் ஒன்றிரண்டு வாங்கினாலும் , வைக்க எங்க இடம் இருக்கு என்று கேட்டுக் கொண்டே வந்தாள். இந்தக் கேள்வியில் மறைந்திருப்பது, எல்லாம் என்று படித்து முடிப்பது என்பதும். இது எனக்கும் இப்போதெல்லாம் குத்தலாகவே இருக்கிறது. பாதிக்கு மேல் பட...

ஓட்டுநரின் இருக்கை -2 - பச்சை விளக்கு --------------------------------------------------- ஓட்டுநரின் இருக்கை -1 பச்சை விளக்கு படம் ஒரு ரயில் டிரைவரின் கதை. சிவாஜி நடித்து, பீம்சிங் இயக்கியது.  ஏ.வி.எம் சரவணன் ரயில் டிரைவரை மையமாக்கி ஒரு கதை எடுக்க விரும்புகிறார். பெயர் அகப்படாமல் தலைக்குள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போது, தி.நகர் ரயில்வே ஸ்டேஷனைக் கடக்கிறார். அங்கு பச்சை சிக்னலைப் பார்த்ததும் டைட்டில் தோன்றி விடுகிறது, பச்சை விளக்கு.  சிவாஜி , SSR,  அண்ணன் தம்பிகள். சௌகார் , விஜயகுமாரி. இந்த வரிசையில் யாருக்கு யார் ஜோடி தெரிந்திருக்கும். கதைச் சுருக்கம் இப்படிப் போகும். அம்மா நோய் வாய்ப்பட்டு இறந்து விடுவார். வளர்ப்பு அம்மாவும் இறந்து விடுவார். அவருக்கு மகள் விஜயகுமாரி. நாயகன் ஏழ்மையும் நோயும் கூடப் பிறந்ததா என்ற கேள்வி எழுந்து, தங்கையை டாக்டர் ஆக்க  அண்ணன்  சபதம் செய்கிறார். அண்ணன் ரயில் டிரைவர். சூழ்ச்சிகளுக்கு, இன்னல்களுக்கு நடுவில் படித்து ஒரு ஏழை டாக்டராகிறார். ஒளிமயமான எதிர் காலம். தங்கைக்கு எம்.பி.பி.எஸ் இடம் கிடைத்ததும் அவர் பாடும் பாட்டு இது. கண்ணதாசன் வரிகள்....

கேரி சோபர்ஸ்- மெட்ராஸ் பேப்பர் கட்டுரை   நல்ல எழுத்தாளன் எருமை மாடாய் இருக்க வேண்டும் என்று பாரா சொல்வார். என் அப்பா வார்த்தைகள் இல்லாதபோது எருமைப் பால் குடிச்சியா என்று திட்டுவார். இன்றும் பிள்ளைகளை அவள் எருமை என்றே திட்டுகிறாள். எருமையைக் காலன் என்றனர் பெரியவர்கள். பொறுமை, பலம், காலம் என சொல்லனைத்தும் ஏற்று ஒன்றும் தெரியாதது போல் நிற்பது எருமை. மேற்கிந்தியத் தீவு அணியை எருமைகளின் கூட்டம் என்றே சிறுவயதில் பட்டிருக்கிறது. அவ்வாறென்றால் அதன் மேல் அமர்பவன் காலன். அவர்தான் கேரி சோபர்ஸ். எதிராளிகளுக்கு காலத்தை உணர்த்தியவர். ஒரு காலத்தில் டெஸ்ட் கிரிக்கெட் என்னும் கால விரிப்பில் எதிரணியினரை சுருட்டி மடக்கியவர்கள் இவர்கள் பவுலர்கள். தூக்கிய காலரும், கழற்றிய பட்டன்களுமாக, பேட்ஸ்மேன் களத்தில் இறங்கும் போதே, எதிரணி பந்து வீச்சாளருக்கு கிலி ஏறி விடும். சோபர்ஸ் பற்றிய என் மெட்ராஸ் பேப்பர் கட்டுரை இங்கே. https://madraspaper.com/cricket-gary-sobers/

அன்றாடக் குறிப்புகள் - வேலையும் உடலும் ------------------------------------------------------ உடற்பயிற்சியும் செய்யும் வேலையும் ஒன்றாகி விட்டால் நேரம் மிச்சம். முன்னால் சைக்கிளில் வேலைக்குப் போய்க்கொண்டிருந்தேன். போக வர இரண்டு மணி நேரம். இப்போது தொய்வு விழுந்ததில் இருந்து திரும்ப ஆரம்பிப்பது மலைப்பாய் இருக்கிறது. இது மழைக் காலம், வழியில் விளக்குகள்,இல்லை நாய்கள் உண்டு. சைக்கிளில் ஜாமில் சிக்குவது இன்பமல்ல. சைக்கிளில் ப்ரேக் என்ன செய்தாலும் சரியாக வருவதில்லை. புதுசு தான் வழி போல் தெரிகிறது. இப்படி மனம் வழிக்கு வருவதாய் இல்லை. சைக்கிள் உடற்பயிற்சி என்பதை விட, எனக்கு யோசிக்கும் இடம். இது போகட்டும். வேலைக்கு மெட்ரோவில் போய் வீடு வந்தால் தானாக நடையளவு ஏழு கிலோமீட்டர் காண்பிக்கும். இடையில் இருக்கும் கப்பன் பார்க் மதிய நடை சேர்த்து இந்தக் கணக்கு. இது இரண்டரை கிமீ. காலையில் நேரச் சிக்கல் இல்லை என்றால், முந்தைய நிறுத்தத்தில் இறங்கி, விதான் சௌதாவின் வெண்கலக் குதிரைச் சிலைகளைப் பார்த்தபடி நடப்பது. இது ஒரு கிமீ. நல்ல காற்றும் வெயிலும் இலவசம். எல்லா நாளும் முடியாது. ஒரு சில நாள்களில் காலாற கமர்ச...

ஓட்டுநரின் இருக்கை -1 --------------------------------- சிறு வயதில் இருந்தே ஓட்டுனர்கள் மேல் எனக்கொரு பித்து இருந்திருக்கிறது. ஊரின் கோயில் அருகில் மின்வாரிய அலுவலகம் இருந்தது. மூங்கில்த் தப்பை அழியுடன் அகலமான பண்ணையார் வீடு போல் இருக்கும். இரண்டு நீளமான சுவரால் பிரிக்கப்ட்ட தாழ்வாரங்கள் உண்டு. மேஜை நாற்காலிகள் போட்டு கிளார்க்குகள் அமர்ந்து இருப்பார்கள். இங்கு உச்சிமாகாளி என்று ஒரு வயர்மேன் வேலை பார்த்தார். இருட்டாய், கரடு முரடாக இருப்பார். அவரைக் கண்டால் எனக்கு பயம். பின்னர் அவர் சிறுவர்களிடம் விளையாட முயற்சிக்கிறார் என்று அறிந்தேன். அவர் விளையாட்டு என்பது விதையைப் பிடிக்க பையன்களை விரட்டுவது. அந்தக் கால கிராமங்களில் இப்படி ஒரு விதைப் புரட்சி இருந்தது. தெருவில் சிறுவர்கள் நடக்க முடியாது. இது ஒரு விளையாட்டு. இந்த அலுவலகத்திற்கு சாதனங்கள் ராஜபாளையத்தில் இருந்து ஜீப்பில் அல்லது லாரியில் வர வேண்டும். ஜீப்பில் J.E வந்திருக்கிறார் என்பார்கள். அன்று சிரிப்பே இல்லாமல் வேலை பார்ப்பார்கள். ஜீப் டிரைவர் எனக்குப் பிரியமானவர். அப்போதெல்லாம் டிரைவர் இருக்கையில் உட்கார முடிவது கடவுளைப் பார்த்த ம...

https://madraspaper.com/ai-lending-thought-process/ 

அன்றாடக் குறிப்புகள் - இன்பத்தைத் தேடிச் செல்லுதல். ----------------------------------------------------------------------- ஜெயமோகன் தளத்தில் மது வித்யை என்னும் ஒரு சொல் படித்து முடித்து காலை நாலரை மணிக்குக் பையனுடன் கால் பந்து மைதானத்திற்குப் புறப்பட்டேன். 'புது பிரெண்ட்ஸ் கிடச்சங்களாப்பா' என்று கேட்டேன். 'காலேல அஞ்சு மணிக்கு பேச்சு யாருக்கும் வாரதுப்பா' என்றான். கொஞ்ச நேரத்தில சிரிப்பாங்க , அப்போ கிளாஸ் முடிஞ்சுரும்.' உண்மைதான், அப்போது நான் பேசியதும் சம்பிரதாயமான பேச்சுத்தான் என்று தோன்றியது. மது வித்யை என்றால் தேனைத் தேடிச் செல்லும் வித்தை என்று பொருள். உடற்பயிற்சிக் கூடத்தின் கண்ணாடிக்கு வெளியே , மூன்றாவது மாடியில் சிறு பூந்தோட்டம் இருக்கிறது. கண்ணாடிக் கைபிடிச்சுவற்றையும் , உடற்பயிற்சிக் கூடத்தின் கண்ணாடிச் சுவரையும் இணைக்கும் இடத்தில் இரண்டடி அகல தொட்டி கட்டி,செம்மண் நிரப்பி ஓரம் முழுதும் பூச்செடிகள் இருக்கும். மஞ்சளும் சிவப்புமான முள்ளி மலர்கள். மேலே தெரியும் நீல வானம் கீழிருக்கும் நீச்சல் குளத்தில் இன்னும் துலங்கித் தெரியும். தொலைவில் தெரியும் வானை முட்...

திக்குத் தெரியாத காட்டில் -1 ------------------------------------ போன வாரம் அமேசானில் இரண்டு பொருட்கள் வாங்கினேன். ஒன்று எட்டாம் வகுப்பு கணிதப் புத்தகம். இரண்டாவது பள்ளிக்கூட சீருடைக் கருப்புக் காலணி. புத்தகம் அடுத்த நாள் வந்துவிட்டது. காலணி அன்றே வந்தது. புத்தகம் தப்பு என்று சொல்லி விட்டாள். அது வேறு RS அகர்வால். இதுவல்ல அது. (அவர் இன்னுமா எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்). தப்பானதை அவளும் மகளும் சேர்ந்து திருப்பி வெளியில் அனுப்பி விட்டார்கள். அதாவது வலையுலகில் மட்டும். ஒரு வாரமாக இன்னும் பொருள், பொருள் உலகில் , அதாவது அலமாரியில் இருக்கிறது. காலணி பிரித்ததும் தெரிந்தது அது குழந்தை அளவு. அதையும் வீட்டை விட்டு வெளியேற்றி உத்தரவு போட்டாயிற்று. ஆனால் பொருள் வெளியேறவில்லை. அமேசான் என்று காட்டின் பெயர் வைத்ததும் பொருத்தமே. துளாவிப் பார்த்து ஒரு ஃபோன், புகார் செய்யலாம் என்றால் சொடுக்க எதுவும் இல்லை. ஆயிரம் ரூபாய்க்கு கொடுத்துப் பின் பத்து நிமிடம் வளைத்து வளைத்து தேடினாலும் ஒன்றும் இல்லை. ஏற்கனவே ஐட்டம் ரிஜெக்டட் , ரிடர்ன் ரிசீவ்ட் என்று அதுவே வலையுலகில் குழி தோண்டிப் புதைத்து விட்டது. அடுத்த...

கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு -------------------------------- நான் அவர் கடையில் நுழையும் போது மின்விசிறியின் மோட்டாரை மேஜையில் வைத்து தலை குனிந்திருந்தார். ஒரே அறை. அறையின் வாசலில் குறுக்காய் போட்ட மேஜை. இரண்டு பக்க மேஜைகள் 'ப' வடிவில் அதில் இணைந்தன. நடுவில் அவர். மேஜை தான் அவருடைய ஆபரேஷன் தியேட்டர். அவர் கடைக்கு நான் வருவது இரண்டாம் முறை. மேற்கில் சூரியன் அன்றைய பகலுக்கு விடை சொல்லி முடித்திருந்தது. நாளின் கடைசிக் கதிர்களின் பொன்னொளி அவர் மேல் பெய்து கொண்டிருந்தது. அந்தக் கடுமையான மேல் காற்றிலும் நெற்றியில் வியர்வை பளபளத்தது. அந்தச் சாலையில் கீழ் நடமாடும் மனிதர்களும், வண்டிகளும் அங்கிருந்து சிறிதாய்த் தோன்றினர். எதிர் வெயிலில் , இப்போது அவர் இருக்கை சிங்காசனம் என்று பட்டது. என்னைப் பார்த்துப் பின் மீண்டும் மின் விசிறி மோட்டார் வேலையில் ஆழ்ந்தார். ஆட்டின் மண்டை ஓடு போல் இருந்தது. கயிறென மூன்று வயர்கள் வெளியே நீண்டிருந்தன. இரண்டு வட்டப் பாதையில் தாமிர வயர்கள் முடிச்சுகளாய்ச் சுற்றி வைக்கப் பட்டிருந்தன. ஒரு வயரைத் கையில் இருந்த வயரின் மின் விசையால் தொட்டதும், உள்ளிருந்த இன்னொரு பகுதி...

தில் பசந்தும், காங்கிரஸ் பன்னும் ------------------------------------------- தில் பசந்த் என்றால் மனதிற்கு மிகவும் பிடித்தது என்று பொருள். இருபத்தைந்து வருடங்கள் முன் பெங்களூரில் புதிதாய் இருந்தபோது சில விஷயங்கள் ஆச்சர்யப் பட வைத்தன. பை டூ டீ. மொழி தெரியாத ஊரில் கடையில் என்ன சொல்லி எப்படிக் கேட்பது என்று மனமொழியை முதலில் உருவாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். இல்லை பார்த்தோ கேட்டோ வேண்டிய சொல்லைத் தெரிந்து கொள்ளலாம். பொருளைக் குறிக்கும் ஒரு சொல் தான் எவ்வளவு முக்கியம். மற்ற சொல் இலையாய் , சருகாய் காற்றில் கரைந்தாலும், பழம் போல் ஒரே ஒரு சொல் கடைக்காரருக்கு புரிந்து விட்டால் போதும். இப்போதும் இந்தத் திண்டாட்டம் இருக்கிறது, அப்போது சொல்லத் தேவையில்லை. டீ என்பது மொழிகளைத் தாண்டிய சொல். அன்று தமிழ்நாட்டு டீக்கடை பார்த்த கண்களுக்கு ஒரு பேக்கரி என்பது ஸ்டைல் ஸ்டேட்மென்ட். ஏதாவது ஒரு கிழவர், இல்லாதவர் நாளெல்லாம் சம்பளத்திற்கு தூக்கி ஆற்றுவது போல் இல்லை. இவர் கால் சட்டை அணிந்திருப்பார். தேநீர் உப தொழில். அவர் வளர்த்து வைத்திருக்கும் , கண்ணாடி வழியாகத் தெரியும் கேக்குகளும், உறைந்த பொன்னிற பிஸ்கட்டுகளும் ...