Translate

படிக்காத புத்தகங்கள் - tsundoku

-

படிக்காத புத்தகங்கள் - tsundoku

------------------------------------------






வீடு ஓசூர் முனைக்கு நகர்ந்து ஒரு வருடம் முடிந்து விட்டது.

நேற்று எல்லோருமாய்ச் சேர்ந்து ஓசூர் புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றோம் .

பத்து நாள் நடக்கும், நேற்று இரண்டாவது நாள்.


கேரட் & ஸ்டிக் பாலிசி இல்லை, கேரட் பாலிசி. போன வருடம் போனதும், சாப்பிட்டதும் பையனுக்கு நினைவிருந்தது. இந்த வருடம் அவனே 'எப்பப் போலாம்' என்று கேட்டான். கால்பந்து புத்தகம் தேடிப் பார்த்தான். சிக்கவில்லை.


இரண்டு மணி நேரம் சுற்றி பத்துப் புத்தகங்களுக்கு மேல் வாங்கினேன். பாராவின் கதைசொல்லலில் மயங்கி பஷீரின் தொகுப்பு ஒன்று. என்னுடைய குறிப்பு எழுதும் திறமையைக் கூர்படுத்த, அனந்தரங்கம் பிள்ளை நாட்குறிப்புகள், வியாசனை அறிதல் போன்ற எப்போ படித்து நழுவிவிட்ட கட்டுரைகளின் புத்தக வடிவம், போன்றவை நினைவில் வருகின்றன.


அவளும் ஒன்றிரண்டு வாங்கினாலும் , வைக்க எங்க இடம் இருக்கு என்று கேட்டுக் கொண்டே வந்தாள். இந்தக் கேள்வியில் மறைந்திருப்பது, எல்லாம் என்று படித்து முடிப்பது என்பதும். இது எனக்கும் இப்போதெல்லாம் குத்தலாகவே இருக்கிறது. பாதிக்கு மேல் படிக்காத புத்தகங்கள்.


புத்தகங்கள் மேப் போல் என்று தோன்றுகின்றன. வழி காட்டும் பாதையில் சென்ற வழிகளும் , சென்றிராத வழிகளும் சேர்ந்தே இருக்கின்றன. உலக வரைபடமோ , இந்திய வரைபடமோ ஒரு முறை நெருக்கி சில நிமிடங்கள் பார்த்தால், பார்க்காத இடங்களே நிறைய கண்ணில் படும். அதற்காக வரைபடத்தை கண்ணில் பார்க்காமல் இருக்க முடியாது. அன்று ஒருவர் ஊர் ஐஹோலே என்றார். பாதாமி, பட்டடக்கல் பக்கம் என்றார். பல்லவர்கள் தோன்றிய இடம் என்று படித்திருக்கிறேன். இந்திய சிற்பக் கலையின் முதல் விதைகள் அங்குதான் முளைத்தன. வாதாபி கணபதி என்று கேட்டே ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. பார்க்க வேண்டிய இடம் என்றார். ஆமாம் என்றேன், வேறொன்றும் சொல்வதிற்கில்லை.


புத்தகங்களும் எனக்கு அப்படித்தான். ஜப்பானியர்கள் படிக்காத புத்தகதிற்கு ட்சுண்டோகு (tsundoku) என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார்கள்.புத்தகங்களை வாங்கி படிக்காமல் குமித்தல் என்று இதற்குப் பொருள். (https://en.wikipedia.org/wiki/Tsundoku)


குற்ற உணர்ச்சி இல்லாமல் புத்தகங்கள் வாங்குவதற்கு இப்படி ஒரு பெயர் தேவை. ஏன் மூளை இப்படி வாங்கி பின்னர் படிக்கலாம் என்று அடுக்குகிறது?

படித்த பின் கிடைக்கப் போகும் சந்தோஷத்திற்காக , டோபமைன் ஊக்கி இப்போதும் கொஞ்சம் சுரக்கிறது. நம்முடைய முன் மூளை , பழைய விஷயங்களை பதிவு செய்வதைப் போல, பின்னால் வரப்போகும் பொருளின் மகிழ்ச்சிக்கு இன்றே பாசிட்டிவ் முன்பதிவு செய்து வைத்துக் கொள்கிறது. இது உயிரின் அமைப்பு என்று ஆன பிறகு வேறு என்ன சொல்ல இருக்கிறது.


என் பையன் பத்து தொகுதியிருக்கும் புத்தகங்களை காட்டி, படிச்சு முடிச்சுட்டயா, இல்ல எப்ப படிப்ப என்று கேட்பான். இது ரெபெரென்ஸ் புக் என்று சொல்வேன்.

மனதில் பதிலில்லாமல் போகும் போது இறப்பதற்குள் என்று சொல்லிக் சொல்வேன். தவறேதும் இல்லை, சாகும் வரை படித்துக் கொண்டிருந்தால் மகிழ்ச்சியே. 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

தோல் பாவைக்கூத்து- ஒளியின் கலை - 1

-
Image
தோல் பாவைக்கூத்து - ஒளியின் கலை  ============================== சில வாரங்கள் முன்னர் இப்போது நாங்கள்  குடியிருக்கும் வளாகத்தில் ஆச்சரியப்  படவைக்கும் வகையில் தோல் பாவைக் கூத்து ஒன்றை ஏற்பாடு செய்தார்கள். குழந்தைகளுக்கு கட்டணம் இல்லாமல், பெரியவர்களுக்கு சினிமாக் கட்டணத்தை விட குறைவாக நுழைவுக் கட்டணம். புகழ் பெற்ற தோல்பாவைக் கூத்துக் கலைஞர் பத்மஸ்ரீ .திரு ராமச்சந்திர புலவர் குழுவுடன் இதை நடத்துகிறார் என்று படித்தேன். அவருடைய விக்கி பக்கத்தை மேலோட்டமாகப் பார்த்து, தமிழ் விக்கியின் தோல்பாவைக் கூத்துப் பக்கங்களையும் மேலோட்டமாய் கடைசி நேரத்தில் படித்துப் பின்னர் , அந்த இரண்டு மணி நிகழ்வை பார்த்து முடித்து , இன்னும் ஆர்வம் மேலெழுந்து , அ.கா.பெருமாள் அவர்களின் தென்னிந்தியாவில் தோல்பாவைக் கூத்து என்ற நூலையும், அதற்குப் பின் அவர் கொடுத்த குறிப்பின் வழியே Stuart Blackburn எழுதிய Inside the Drama House என்ற புத்தகத்தையும் படித்து, இன்னும் சில இணையப் பக்கங்களை மேய்ந்து, காணொளி சில பார்த்து முடித்து , இதை தொகுத்து  எழுதி வைக்க ஆர்வம் வந்து பின் வரும் சொற்களை எழுதுகிறேன். ராமச...
Read more

பாராவின் எழுத்துப் பட்டறை - அனுபவக் குறிப்புகள் -1 - பாரா என்ற கதைசொல்லி

-
Image
ஒரு பெரிய எழுத்தாளர் வகுப்பு எடுப்பது அரிது. அதிலும் எப்படி எழுதுவது என்று அவர் சொல்வது. எட்டு நாட்களில் இருபத்திநாலு மணி நேரமாக. நாளுக்கு மூன்று மணி. பத்துப்பேர் இருந்த வகுப்பு.  அதனால் முடிகையில் அவரே எல்லோரையும் பேர் சொல்லிக் கூப்பிடும்படி தனி வகுப்பாக ஆகிவிட்டது.எனக்கும் ஒரு எழுத்தாளரிடம் நீண்ட நேரம் அருகில் இருக்கமுடிந்தது இப்போது மட்டுமே. அவர் எழுதும் அறையில் இருந்து வகுப்பை எடுத்தார் என நினைத்தேன். இருக்கையின் பின்னால்  ரமணரின் படம். 'நீ என்ன செய்தாலும் உலகில் ஒன்னும் ஆகாது, எனவே தைரியமாய்ச் செய்'  சத்வ குணமுள்ள சிற்பமாய் அந்தப் படம். அதன் பின்னால் எதோ ஒரு சித்தர்.  எப்போதாவது பாட்டில் திறந்து நீர் குடிப்பார் , ரெண்டு நிமிஷம் என்று என்றாவது எழுந்து செல்லும் இடைவெளி. மற்றபடி கதை ,கதை பெரிய கதை சொல்லி என்று முதல் வகுப்பில் முடிவு செய்தேன். சொல்லிய புத்தகத்தை திடீரென எழுந்து எடுத்துக் காண்பித்தார் (எளிய தமிழ் இலக்கணம்). குறிப்பு எடுப்பது முக்கியம் என்று தன்னுடைய டயரிக் குறிப்பை திறந்து காண்பித்தார். தினமும் ரமணரை வணங்கி வகுப்பு ஆரம்பிக்கும். 'கலை என்பது வெளிப்பாட...
Read more

தோல் பாவைக்கூத்து- ஒளியின் கலை, ஆவணப் படுத்துதல் - 2

-
Image
தோல் பாவைக்கூத்து- ஒளியின் கலை, ஆவணப் படுத்துதல்   - 2 (  தோல் பாவைக்கூத்து- ஒளியின் கலை - 1  ) இன்றைக்கு இந்தியாவிற்கும் அமெரிக்காவிற்கும் மேல்மட்டத்தில் பேசப்படும் உருட்டல் மிரட்டல்கள் நடுவில் Stuart Blackburn போன்ற ஒருவரை தெரிந்து கொண்டால் அடிமட்டத்தில், ஆழத்தில் என்ன நிகழ முடியும் என்று தெரியும். இவர் அமெரிக்காவில் பிறந்தவர், 1984ல் முதலில் கேரளத்தில் தோல்பாவைக் கூத்து நிகழ்வொன்றைப் பார்க்க வருகிறார். அப்போது அடுத்த பத்து வருடங்கள் அந்த ஆராய்ச்சி தன்னை இழுத்துக் கொள்ளும் என்று தெரியாது என்கிறார். 1970ல் இருந்தே நாட்டார் கலை ஆராய்ச்சிக்காக தமிழகம் வந்திருக்கிறார்.  இந்தப் புத்தகம் ஒரு நாவல் போல விரிகிறது. இந்த நாட்டார் கலையைத் இவர் பார்வையில் விரிகிறது.  இவர் பார்க்கப்போகும் முதல் நிகழ்வுக்கு புகழ்பெற்ற பாவைக் கலைஞர் கிருஷ்ணன் குட்டியுடன் டாக்ஸியில் சுகவரம் என்னும் ஊருக்கு செல்வதில் ஆரம்பிக்கிறது.இது இரவில் மட்டுமே நடப்பது, எத்தனை இரவு கண்முழிக்க வேண்டுமோ என்ற நினைப்பு இவருக்கு. பகவதி கோயிலின் அருகில் இருக்கும் கூத்து மாடம் இவருக்கு பெரிதாகப் படவில்லை. ...
Read more